Reacties zijn uitgeschakeld voor dit bericht

Op vakantie…of toch niet?!

Als ik dit type en naar buiten kijk, dan lijkt de zomervakantie een eeuwigheid geleden. 

Toch is het nog maar 5 weken terug dat ik heerlijk op een luchtbed ronddobberde op het meertje van de camping in Polen. Genieten van de rust, de zon en van elkaar. Een vakantie waar we als gezin al maanden naar uitkeken. Het vooruitzicht van een vakantie naar een onbekend gebied gaf energie. Toch had het maar weinig gescheeld of die heerlijke vakantie was aan onze neus voorbijgegaan. Het was letterlijk een dag voor vertrek dat we onszelf de vraag stelden, gaan we of blijven we thuis? 

Zoals je wellicht weet hebben we nog niet zo heel lang geleden te horen gekregen dat Maria ITP heeft, een zeldzame auto-immuunziekte die haar bloedplaatjes afbreekt. Die bloedplaatjes zorgen ervoor dat het bloed stolt als er een bloeding optreedt. Je kunt je voorstellen wat de gevolgen kunnen zijn als je nauwelijks bloedplaatjes hebt. De afgelopen tijd is de situatie instabiel. De waarden schommelen van laag naar gevaarlijk laag. In een geval van gevaarlijk laag moet er middels een infuus ingegrepen worden. 

Dit gebeurde drie dagen voor ons geplande vertrek. Haar waarde was bijna 0 en was nog nooit zo laag geweest.  Maria heeft daardoor twee dagen in het ziekenhuis doorgebracht aan het infuus. Gedurende deze twee dagen rees de vraag gaan we overmorgen naar Polen? Allerlei vragen hebben we besproken met elkaar. Hoe leg je een Pool, die nauwelijks Engels of Duits spreekt, uit welke ziekte ze heeft? Hoe is de medische zorg? Is het verantwoord? Is het niet verstandiger om gewoon in Nederland te blijven, dicht bij huis? Reële vragen en reële risico’s.  

Dit soort besluiten maak je uiteraard samen maar in deze situatie wilde ik per se dat Maria het uiteindelijke besluit nam. Gaan we of blijven we thuis.  We gaan, zei ze. We laten onze vakantie niet afpakken! Ik heb een moedige vrouw!  Dat betekent niet dat we een ondoordachte keuze hebben gemaakt. We hebben ons goed voorbereid en verschillende afspraken gemaakt met elkaar. 

Ik geloof dat deze gebeurtenis een mooie illustratie is van het seizoen waarin we als gemeente zitten. Een seizoen van vernieuwing. In tijd van vernieuwing worden we gedwongen om keuzes te maken over situaties waar we nog niet eerder zijn geweest. Het is immers nieuw. Je kunt niet terugvallen op ervaringen uit het verleden. Mensen geven advies maar we zullen zelf onze keuzes moeten maken. Maken we verstandige keuzes die ons op een veilige plek houden of gaan we voor het verlangen wat God in ons heeft gelegd en vertrouwen we Hem dat Hij trouw is en zal zorgen dat onze ondernemingen zullen slagen. (Psalm 1:3).  

Een leven met Jezus is opwindend, uitdagend, onzeker en zeker tegelijk. Wat ben ik blij dat we als gezin ervoor hebben gekozen om het avontuur aan te gaan. Aan het einde van de vakantie zaten we op een terras en zeiden tegen elkaar: “Dit was de beste, meest ontspannen vakantie sinds jaren!”

Als jij en ik in de toekomst oud en grijs zijn geworden en we blikken samen terug op onze tijd in de gemeente, dan hoop ik dat we tegen elkaar kunnen zeggen: “Wat ben ik blij dat we risico’s hebben genomen, dat we gegaan zijn voor het avontuur.  Het was de meest opwindende tijd in mijn leven.”

Het is een droom maar geen illusie. Het begint vandaag met de keuzes die we maken.  

Walfried

Reacties zijn gesloten.