skip to Main Content

De grote blauwe container

In het voorjaar was ik er een paar daagjes tussen uit. Ik had een mooie B&B ergens in de polder geboekt. Het enige wat ik bij mij had waren wat boeken, studiemateriaal, een bijbel, een laptop en wandelschoenen. Heerlijk even een paar dagen apart zetten alleen met God. “Zo, wat gaan we doen Heer?” zei ik. We gingen wandelen. Het weer was prachtig, de zon scheen volop en de kleine schapenwolkjes maakten het tot een typische Nederlands tafereel. Ik raakte in gesprek met God en omdat het zo lekker rustig was kon ik hardop praten. De enige die me wat vreemd aankeken waren de koeien.

Op een gegeven moment zei God tegen me: “Walfried, je denkt te veel.” Ik begreep het niet helemaal op dat moment, maar plotseling zag ik een duidelijk patroon voor me waardoor in één klap duidelijk werd wat God bedoelde. Een patroon die, zolang ik mij kan herinneren, deel is geweest van mijn leven. “Ik denk te veel!”, of beter gezegd ik denk te veel en te vaak na over dezelfde dingen.

Ik zal je een voorbeeld geven. In onze achtertuin staat een schuur. Die staat er al jaren maar de laatste tijd sijpelde er, bij een flinke regenbui, water naar binnen waardoor de vloer nat werd. Een probleem wat moest worden opgelost. Nu heb ik een bouwkundige achtergrond dus je zou verwachten, dat het een eitje is om het probleem te fixen. Een eenvoudig, praktisch probleem maar in mijn hoofd is het alles behalve rustig.  Ik denk na over een geschikte oplossing, daarna denk ik na over een geschikte oplossing om vervolgens na te denken over een geschikte oplossing, uiteindelijk sluit ik af met na te denken over een geschikte oplossing.  Even voor de duidelijkheid, het gaat hier niet over 4 verschillende oplossingen….. Zo kan ik zomaar een uur bezig zijn met nadenken. Nu is dit een eenvoudig voorbeeld. Misschien kun je je voorstellen hoe onrustig het kan zijn in mijn hoofd bij echte problemen.

Midden in dat weiland zei God nog meer tegen me.  Je denkt te veel na, waarom kom je niet eerder bij mij?  Ik ben je Vader en ik wil er voor je zijn. Ik wil naar je luisteren ook als je nog geen oplossing hebt. Kijk eens omhoog, zie je de onderkant van die grote lichtblauwe container? Het is gevuld met wijsheid, liefde, genade, geduld, inzicht en alles wat je nodig hebt en Ik wil het je geven.

Wat een ontdekking! Er is in mij een verlangen ontstaan om hier heel erg goed in te worden. Ik heb het nodig om te blijven staan als het stormt. Om te leven in rust en vrede wat er dan ook om mij heen gebeurt, wat mensen ook over mij zeggen. Ik heb die rust nodig en ik denk, dat we dat allemaal nodig hebben. De sleutel die ik aan het ontdekken ben is om veel sneller te stoppen met nadenken over problemen en veel sneller te vragen:  Vader, wat denkt U eigenlijk?

In Psalm 37 geeft David ons dezelfde sleutel.  Sterk jezelf in de Heer. Dat betekent letterlijk een stap opzij doen, je kracht ergens anders zoeken dan bij jezelf. Stop die denkmolen en sterk jezelf bij je Vader. Hij zet de deur van de hemel, die grote blauwe container voor je open. Je zult verbaasd staan hoe kalm en vredig je blijft onder de omstandigheden en hoe je in staat bent om dingen te doen die ver voorbij je eigen talent gaan.

Je sterken in de Heer betekent ook, je ontzettend gelukkig laten maken. Het is een geheimenis en ik hoop dat je het gaat ontdekken. Zoek de antwoorden, de rust en vrede niet bij jezelf maar bij je hemelse Vader die naar je wilt luisteren en altijd beschikbaar is en altijd wel iets waardevols voor je heeft.

Back To Top