Een wereld van uitersten
Door: Henk en Grace Dinkelman
Het is inmiddels 4 en een half jaar geleden dat we naar Griekenland zijn vertrokken om ons via de organisatie “Eurorelief” in te zetten voor de vluchtelingen die bijna dagelijks aankomen op de Griekse eilanden. De eerste twee jaar woonden we op Lesbos en sinds augustus 2022 op Samos.
Het vluchtelingenkamp op Samos heeft een capaciteit van ongeveer 2800 mensen, maar het werkelijke aantal ligt al heel lang boven de 4000. Mensen die uit allerlei Afrikaanse en Aziatische landen komen omdat het daar niet meer veilig voor hen is. Sommigen zijn al jaren op de vlucht en hebben onderweg alles verloren. Vaak ook hun familieleden.
De afgelopen weken is het met een paar bootjes misgegaan vlak voor de kust van Samos. In een week kwamen 10 mensen om. Vooral kinderen.
De vrijwilligers van ons team waren betrokken bij het opvangen van de overlevenden. Ze zaten, deels doorweekt, te wachten in een ruimte op hun registratie, maar vooral op droge kleren. Een van de vrijwilligers vertelde ons hoe een moeder maar om haar kinderen bleef roepen die ze een paar uur eerder nog vast had gehouden in het bootje. Op dat moment kon de vrijwilliger alleen maar een arm om haar heen slaan, een stil gebed bidden en haar helpen de natte sokken uit en de droge aan te trekken.
Berichten die het wereldnieuws niet of nauwelijks halen, maar hier af en toe de rauwe realiteit zijn.
Door het grote aantal mensen in het kamp, kan het niet uitblijven dat er besmettingen ontstaan. Schurft is iets wat heel veel voorkomt en daar wil je liever geen last van hebben. Gelukkig hebben we onlangs toestemming gekregen om de wasserij te heropenen zodat al de kleren en beddengoed van de mensen die schurft hebben, gewassen kan worden op hoge temperatuur. Helaas kunnen de anderen hun kleding nog niet laten wassen, omdat de capaciteit niet groot genoeg is.
We maken deel uit van een prachtig team (vooral jonge) mensen die hard willen werken en op een mooie manier de liefde van Jezus laten zien in het kamp. We mogen niet evangeliseren, maar de praktijk leert hier dat een vriendelijk woord of gebaar al genoeg zegt. Grace mag af en toe urenlang de handen masseren van de vrouwen in onze women’s container. Voor de vrouwen even afleiding van trauma en verveling. Voor Grace gelegenheid om Gods liefde tastbaar te maken.
Al direct nadat we op Samos aankwamen in augustus 2022 zijn we ook een kerk begonnen. In de eerste plaats voor de vrijwilligers, maar we zien ook regelmatig mensen van andere ngo’s komen en soms ook toeristen die op het eiland verblijven. Het is een bonte mengeling van talen, achtergronden, culturen en kleuren en we genieten enorm van deze vorm van kerk-zijn. We hebben in de afgelopen jaren al verschillende vrijwilligers mogen dopen.
