Reacties zijn uitgeschakeld voor dit bericht

Je bent uitgenodigd

We leven in een drukke, hectische wereld. Altijd maar rennen, werken, leren, bezig zijn, denken, bereiken, streven, onderweg zijn. De tv, de radio, computers, mobiele telefoons. We worden voortdurend gebombardeerd met prikkels, geluiden en stemmen. Als we Gods stem willen horen, dan zullen we toch echt dichter bij Hem moeten komen, want God fluistert, Hij schreeuwt niet.

Daarom is het vrij gemakkelijk die influistering te missen, als je niet aandachtig genoeg luistert. En dat terwijl er niets zo heerlijk is als het horen van zijn stem – dat wil je niet missen! Als je bereid bent om zijn tegenwoordigheid in te gaan, als je tot rust bent gekomen bij Hem, als je op die afgezonderde plek bent waar je je op je gemak voelt, dan kan Hij tot je spreken. Niet in de drukte, niet als je leven gevuld blijft met allerlei activiteiten.

Jezus nodigt ook jou uit om een veilige, afgezonderde plek op te zoeken, in het verborgene. ‘Maar als jullie bidden, trek je dan in je huis terug, sluit de deur en bid tot je Vader, die in het verborgene is.’ (Matteüs 6:6) De Vader is daar al, Hij verwacht je. Wat jij moet doen is naar binnen gaan en de deur sluiten. Je sluit de deur om alle afleidende geluiden buiten te sluiten en om je hart af te stemmen op die ene stem. Er is niets zo heerlijk als het horen van zijn stem. Het is fijn om tot God te spreken, maar het is nog veel mooier wanneer Hij tegen jou spreekt.

Ik heb ontdekt dat Hij belangrijkere dingen te zeggen heeft tegen mij, dan ik tegen Hem. Als ik praat, verandert er niet zoveel; als God spreekt, gebeurt er wat. Gods woorden hebben scheppende kracht. God roept tot leven wat niet bestaat. Er ligt zo veel kracht in het horen van de woorden van God.

Nu gaan er dagen, soms weken voorbij dat ik Gods woorden niet hoor. Maar ik weet dat de dag weer komt, dat Hij rechtstreeks tot mijn hart spreekt. Dat moment is al het worstelen en zoeken van de vorige dagen meer dan waard. Als God niet spreekt, is de tijd die ik met Hem doorbreng, niet onvruchtbaar of tevergeefs. Ik accepteer en aanvaard zijn zwijgen. Het is mijn taak om te luisteren, het is aan Hem te bepalen wat en wanneer Hij spreekt. Het is mijn verantwoordelijkheid om elke dag opnieuw de geheime plaats in te gaan en een luisterende houding aan te nemen.

Reacties zijn gesloten.