skip to Main Content

1. Wie ben je en hoelang kom je al in Shelter?

Mijn naam is Peter Wolse en samen met Marjo komen wij al vanaf 1982 in Beréa/Shelter.

Wij zijn met onze zoon Bas als een van de eerste gezinnen, na de pijnlijke scheuring in Beréa, door de Heer in de gemeente gekomen. We waren daardoor een bevestiging voor de toenmalige leiding om door te gaan op de weg die zij voor ogen hadden.

2. Wat vind je van onze gemeente? (Wat spreekt je aan in de dienst? Kan je iets zeggen over het klimaat binnen de gemeente?)

Het veilige klimaat in onze samenkomsten is warm en bemoedigend, zoals zondag 8 december 2019 waarin Annemiek een sprankelende zangdienst leidde en we luisterden naar een indringende prediking van Walfried over vrijheid en verantwoordelijkheid.

Daarna in de rij staan voor een heerlijke Flat White en gesprekken voeren over alles wat ons bezighoudt.

3. Hoe en wanneer heb jij Jezus leren kennen?

Ik kom uit een wat we nu noemen PKN-gemeente en lag als negenjarig jongetje verdrietig in bed. Die dag was ik gesnapt bij het stelen van een appel bij de groenteman. Mijn moeder zorgde ervoor dat ik naar de groenteman terugging en de appel betaalde. In bed kon ik er niet van slapen, want ik voelde mij zo schuldig. Onder de dekens vroeg ik God om vergeving en toen hoorde ik voor het eerst Zijn stem: “je bent geen dief meer”. Vanaf dat moment wist ik dat God bestond en mij vergeven had.

4. Wat is jouw passie?

Mijn passie is geen gedrevenheid, maar een vorm van harmonious passion. Een leven leiden in dichte nabijheid van de Heer en Zijn liefde delen met mensen die op mijn pad komen. Dat kan tijdens het rijden als vrijwilliger in Heemstede in een busje met senioren van hoge leeftijd, waar ik de ene dame een zetje geef om in te stappen, de ander de veiligheidsriem omdoe. Maar ook een grapje maken met een kassière van de supermarkt of een huilend kind troosten. Kortom, een beetje licht brengen aan eenieder die ik ontmoet op mijn wandeling met de Heer.

5. Wat doe je in het dagelijks leven?

In 1978 vervulde God mijn hartenwens en kreeg ik een baan in het Diaconessenhuis in Heemstede. Tijdens de fusie met de Mariastichting, ervoer ik een moeizame periode. God gaf toen een bemoedigend woord: ”Ik zal je geven boven bidden en denken”, en dat heeft Hij gedaan en dat doet Hij nog steeds. Ik mocht in het Spaarne Ziekenhuis tot mijn pensioen in 2013 verschillende facilitaire functies bekleden die allemaal met mensen te maken hadden. Ik voel mij nu in mijn pensionering nog steeds zo rijk en gezegend en geniet nog dagelijks van het leven.

6. Welke taak heb jij binnen Shelter?

Jarenlang hebben Marjo en ik, ons, tijdens onze jonge jaren ingezet voor de gemeente. Ik ben bestuurslid van de Bijbelschool geweest, samen hebben wij de huisgroep Heemstede, zondagsschoolwerk en het kinderwerk tijdens de Herstelweken geleid. In deze periode van gepensioneerd zijn, heb ik geen roeping of innerlijke bewogenheid voor een vaste taak. Veel liever ben ik behulpzaam in wat op mijn pad komt, zoals het meewerken op de jaarlijkse klussendag en het helpen om b.v. kerstspullen van zolder halen, i.o.d.

7. Heb je nog een leuke anekdote wat je hebt meegemaakt in de gemeente?

In een dynamische gemeente als Shelter maak je van alles mee. Voor mij zijn gesprekken met mensen die je tijdens de koffie spreekt soms zo bijzonder dat je daar nog vaak aan terug denkt. Deze contacten werken stimulerend en inspirerend. Zo kwam het dat ik enige tijd geleden een poging deed om een gedicht te maken over God.

Ik begon zo:

Lieve God,

Maar na de komma kwam ik niet verder, gelukkig heeft Hij er geen punt van gemaakt.

8. Wat zou je graag nog aan ons kwijt willen?

Zoals je op de foto kunt zien, houd ik van wandelen. Daarom is het fijn om te ervaren dat de wandeling die God langgeleden met o.a. broeder en zuster Bronsveld begonnen is, nu is uitgegroeid tot een prachtige familie van mensen van velerlei pluimage en leeftijden op weg naar de eeuwigheid.

Back To Top