skip to Main Content

Terugblik Kledingbank april 2021

Het is alweer even geleden, de Kledingbank voorjaarseditie. Inmiddels schijnt de zon en is het heerlijk zomers weer buiten. Ruim 100 mensen hebben we kunnen helpen aan kleding voor deze periode, zodat ook zij van het mooie weer kunnen genieten. Er was zoveel kleding, schoenen, speelgoed en babyspullen gebracht dat we iedereen ruimhartig hebben kunnen zegenen. Ook was er douchegel gedoneerd en was er heerlijke koffie-to-go van onze baristabar. Bezoekers waren zichtbaar ontroerd en verbaasd. ‘Is echt alles gratis?’ Ja, we hebben alles gratis gekregen en delen het ook gratis weer uit. Zo bijzonder!

Duizendmaal dank aan alle vrijwilligers en donateurs. Mensen van binnen en buiten Shelter hebben meegeholpen. Iedereen heeft keihard gewerkt en tegelijkertijd was het ontzettend gezellig met elkaar. Ik kijk weer uit naar de volgende kledingbank eind oktober!

Hieronder vind je persoonlijke stukjes van onze vrijwilligers hoe zij de Kledingbank van 17 april hebben ervaren.

Lois:

Ik heb meegeholpen met de Kledingbank voorjaarseditie ‘21 en het was een hele mooie dag. Eén ontmoeting raakte me in het bijzonder. Een meneer was naar kleding aan het kijken toen ik hem vroeg: ‘Heeft u toevallig nog een pak nodig?’ Dit bleek het geval te zijn en samen zochten we een mooi pak uit. De man vertelde me toen: ‘Weet je, ik ben nu over de 60 en al mijn bekenden vallen met bosjes neer. Nu heb ik eindelijk een pak om aan te doen naar al die begrafenissen. Ik durf weer vooraan te gaan zitten.’ Het is mooi om te zien hoe één kledingoutfit zo veel kan betekenen voor iemand.

Anoniem:

Een jongen 20 jaar, joint achter z’n oor, mondkapje, capuchon en zonnebril op, kwam met zijn moeder aan z’n zij, naar beneden kijkend de zaal binnen. Hij kwam bij mij heel gesloten en zeer gereserveerd over. Ik vroeg hem of ik met hem mee mocht lopen naar de herenafdeling, zodat z’n moeder ook even kon kijken. Nee hoor dat hoefde niet. Hij bleef liever bij z’n eigen gezelschap. Eigenlijk wilde hij helemaal niet naar de Kledingbank informeerde z’n moeder. Maar hij heeft echt nieuwe shirts nodig. Hij schaamde zich enorm. ,,Hier wil ik zo niet zijn!’’ mompelde hij.

Ik probeerde het ijs te breken door hem, wat ik leuke kleding vind, te laten zien. Helaas vond hij veel hiervan juist niet mooi. Lastig. Z’n moeder was gelukkig heel aardig en sleepte hem er doorheen. Een paar kledingstukken wist ze in zijn tas te doen. Ik had het met hem te doen en bad al doende voor hem: ,,Heer, raak hem aan en verander zijn leven!’’

Niet veel later zorgde een stoer windjasje voor de opening. Hij werd er erg blij van! Deed bij het zien ervan meteen enthousiast z’n tas open en ik zag een brede glimlach achter z’n mondkapje vandaan komen. Ik moest lachen en zei blij te zijn, omdat hij blij van het jasje werd.

En toen, out of the blue, werd hij ineens aangetrokken door een zwarte leder-look Bijbel!! Het Boek van God lag op de boekentafel achterin de zaal. Hij vond de Herziene Statenvertaling erg mooi, hing er boven met z’n hand op z’n rug en staarde er een tijd naar, pakte het niet en liep weer door. Ik zag het. En zei niks. Z’n moeder had ondertussen iets moois voor in huis te pakken en was er duidelijk in de wolken van dat ze haar gevonden schat mocht meenemen. ,,WoW!’’ zei ze, ,,deze wilde ik altijd al heel graag hebben!’’ De jongen was duidelijk blij voor z’n moeder en merkte op dat er een stukje van haar vondst miste. Oei, das niet zo leuk dacht ik. Ik probeerde de schade te beperken door te zeggen dat je het wellicht niet eens ziet. ,,Heer, wilt U dit oplossen?’’ Voordat ik klaar was Vader God om hulp te vragen vond ze het missende stukje aan de andere kant van de ruimte tussen de badhanddoeken. ,,Dank U Heer!’’ Toen viel mijn oog op de spelcomputers onder de tafel met de badhanddoeken. Ik vroeg de jongen of hij er eentje wilde hebben. ,,Meen je dat?’’ ,,Ja hoor, je mag ze ook allebei meenemen.’’ Z’n ogen glunderden. Hij bekeek de apparatuur grondig en legde uit wat voor modellen het waren en wat ze allemaal kunnen. Hij was duidelijk in z’n element. Moeder zei opgewekt, terwijl ze zichtbaar genoot hoe haar zoon de elektronica bekeek: ,,Nu maak je niet alleen z’n dag maar z’n hele week goed. Dit is namelijk echt z’n ding!’’ Bescheiden als de computerfanaat was schoof hij de bak met de vintage computers weer terug onder de tafel. ,,Helaas kan ik deze niet gebruiken, omdat de verouderde aansluitingen niet op onze tv passen.’’ Ik probeerde hem nog over te halen door te zeggen dat je vaak oude tv’s gratis via Marktplaats op kunt halen. Maar zijn besluit stond vast: hij besloot ze niet mee te nemen. Wel gaf hij aan dat hij het onwijs tof vond zulke oude spelcomputers gezien te hebben. Ineens, zoals een paperclip naar een magneet aangetrokken wordt, liep hij vervolgens weer naar de zwarte Bijbel. Keek er met lieve, geïnteresseerde ogen naar. ,,Deze vind je mooi hè?!’’, zei ik, terwijl ik de Bijbel pakte. ,,Ik ook. Dit Boek heeft mede mijn leven gered. Het is mijn lievelingsboek en ik houd niet eens van lezen. Maar dìt Boek lees ik graag’’, opperde ik. Hij bevestigde me knikkend: ,,Ok.’’

,,Zal ik je er iets over vertellen?’’ Hij keek me aandachtig aan. ,,Wist je dat dit het meest gelezen, meest verkochte en meest vertaalde Boek aller tijden is?!’’ Z’n moeder vulde me enthousiast en met een twinkeling in haar ogen aan: ,,En de schrijver is onbekend.’’ ,,Niet helemaal, informeerde ik, Het is het Boek van God. Hij is de Schrijver, het zijn Zijn Woorden, opgeschreven door verschillende mensen. Neem hem maar mee. Deze is voor jou. Wel is de taal van deze Bijbel soms moeilijk te begrijpen, neem dit box Bijbeltje in gewone taal ook maar mee dan kun je ze samen lezen.’’ Dol blij deed de jonge man z’n tas weer open. Ook namen ze een box Bijbel voor de jongste in het gezin mee! Ze bedankten me uitvoering en liepen opgewekt, voldaan en trots de kerk uit.

WoW! Liefde op het eerste gezicht op alleen al de cover van Gods Woord!!! Laat staan op de inhoud.

Petra:

Ik heb wel een gesprek dat mooi was maar dat was tijdens het uitpakken en opruimen met de andere vrijwilligers. Ik had een jong meisje gevraagd mee te komen helpen om de kleding te sorteren, ze vertelde mij dat het haar zo verbaasde dat er zoveel en zulke mooie kleding was gegeven voor anderen die weinig hebben.

Het had haar geraakt met hoeveel liefde en toewijding de spullen werden klaargezet. Ook toen ze zelf iets mocht kiezen dat ze complimentjes kreeg hoe mooi ze was, dat raakte haar zeer.

Back To Top